bu da ali sirmen'den...

"Lugi Pirandello, Taviani Kardeşler tarafından da filme alınan eserinde, annesinin ölümüne ağlayan bir çocuğun öyküsünü anlatır. Çocuk hıçkıra hıçkıra ağlayıp yakınmakta, kendisi için kimin endişeleneceğini, geceleri üstünün açık olup olmadığını kimin düşüneceğini sormaktadır. Öykünün sonunda bakarsın ki, başta ölen anasına ağladığını sandığın çocuk aslında kendisine ağlamaktadır. Çocuklar bencildirler, onlara son derecede de doğal gelir bu durum."