Bundan uzun mu
uzun yıllar önce, henüz beyaz adam o pis ayaklarını Amerika kıtasına
basmamışken ve Çeroki denen kabile gücünün doruğundayken ve dolunayın şavkı
karlı ormanın kıyılarını aydınlatırken bir dede ve torunu, kurdukları izci
kampında, ateşin hemen yanı başında oturup söyleşiyorlarmış. Dede avlanma ve iz
sürme konusunda bildiklerini torununa öğretiyormuş. Laf lafı açmış ve konu
savaşmaya gelmiş.
- Dede, dede, savaş nasıl bir şey olmak?
- Oğul, oğul!... Savaşı bilmeyen insan toprak
üstünde var olmamak. Çünkü her insanın içinde iki kurt yaşamak. Biri kötü
kalpli; bencil ve kinci olmak. Diğeri iyi yürekli; yardımsever ve şefkatli
olmak. Bu ikisi sürekli, gece gündüz savaşmak… Bu savaş senin içinde de sürüp
gitmek.
- Peki dede savaşın sonunda hangi kurt
kazanmak?
- Hangi kurdu beslersen, o kazanmak…
